Het leven en de werken op Jan-deJong.nl

 

 

 

thuis  |  beelden  |  columns  |  recensies  |  essays  |  500 woorden   

 

 

Amuse  |

 

 

'Mooi Keetje'

(bron: CuBra.nl)


 

 

 

Een Oosterhoutse eregalerij  |

 

 

De beroemdste melkkan ter wereld, die van het Melkmeisje van Vermeer, komt uit Oosterhout. Tijd om nog eens wat beter rond te kijken in de eregalerij van het Rijksmuseum. Dr. Claire Obscure, de vermaarde kunsthistorica, leidt ons rond.

“We beginnen met Rembrandt. Kijk eens naar dit portret van Titus in een Oosterhoutse monnikspij.”

“Een Oosterhoutse pij?”

Ze glimlacht superieur. “Ziet u die kleine weeffout in de punt van de kap? Er was in de zestiende eeuw maar één kleermaker in heel de Nederlanden die zulk broddelwerk afleverde en dat was gildemeester Jacob Clunsz uit Oosterhout. Zijn achternaam is later een soortnaam geworden. Maar laten we verder gaan.” We lopen naar een schilderij van een goed gedekte tafel.

“Dit is het Stilleven met Vergulde Bokaal van Heda. Met een duidelijke verwijzing naar Oosterhout. Kijkt u maar eens goed.”

Ik heb geen idee. “Die bokaal, doctor? Is het echt?”

De zeergeleerde schudt haar hoofd. “Let eens op die half geschilde citroen daar rechts. Hoe ziet die eruit?”

“Gewoon, half geschild,” haal ik mijn schouders op.

“Néé!” bromt de kunstkenner nu streng. “Die schil hangt er licht beschadigd bij. Er is kennelijk een mesje met een onregelmatig snijvlak gebruikt. En dat moet door een Oosterhoutse scharensliep zijn gedaan, want alleen die slepen destijds zo belabberd.”

Ik zucht. Kunst kijken is nog een hele kunst, begrijp ik. Dr. Claire Obscure staat intussen alweer voor een ander werk. Het is de Brieflezende Vrouw van Johannes Vermeer, een schilder die bij mijn weten nooit Delft uit geweest is. Die zal verder toch niks Oosterhouts hebben?

“Wat valt u op?” wil de doctor weten.

“Die vrouw is zwanger,” lach ik. “En de vader kwam zeker uit Oosterhout?” De historica kijkt mij misprijzend aan. “Nee, kijk nou eens naar die brief,” snauwt ze. “Wat staat daar in?”

Ik zie alleen een dotje witte verf. “Niets”, antwoord ik vertwijfeld.

“Precies!” klinkt het triomfantelijk. “Een brief zonder tekst! En het analfabetisme in Oosterhout…”

Het duizelt mij. Zoveel Oosterhout in de eregalerij! Wat een eer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

www.Jan-deJong.nl  |