Het leven en de werken op Jan-deJong.nl

 

 

 

thuis  |  beelden  |  columns  |  recensies  |  essays  |  500 woorden   

 

 

Amuse  |

 

 

'Mooi Keetje'

(bron: CuBra.nl)


 

 

 

Johnny Winter  |

 

 

Ik kan het gemist hebben, maar volgens mij heeft geen enkele Nederlandse krant vorige week donderdag het overlijden van Johnny Winter gemeld. Gelukkig was ik net even in Engeland waar The Guardian het nieuws met beleefd ontzag bracht. Misschien was hij aan de andere kant van de Noordzee gewoon net iets bekender.

‘Johnny wie?’ vraagt u zich af? Ik heb het over een van de grootste blanke bluesgitaristen ooit, die in 1969 doorbrak op Woodstock. Ik leerde hem pas een jaar later kennen, toen de plaat Second Winter uitkwam. Toen 16-jarige jongens ineens allemaal de blues ingezogen werden. Niks ernstigs hoor, gewoon een beetje meebewegen. ‘John Mayall’ of ‘Alexis Korner’ zeggen en er dan heel zorgelijk bij kijken. Alsof je iets begreep van het ondraaglijke gewicht van het bestaan.

Het leuke van zo’n bevlieging is dat hij ook weer over gaat. Er is de laatste dertig jaar best wel eens een weekje voorbijgegaan dat ik niet aan Johnny Winter dacht. Maar toch moest ik door dat berichtje in die Engelse krant even iets weemoedigs wegslikken. Weer een stukje verleden dat afgevinkt kon worden.

Behalve een uniek muzikaal geluid had Johnny Winter nog iets wat hem onderscheidde: lange spierwitte haren, een bijna doorzichtige huid, rode ogen. Een albino. Witter kon de blues niet zijn.

Groot was dan ook de schok toen ik hem van de week, terug in Nederland, levend en wel in deze krant zag staan. Foto erbij die een opmerkelijke gelijkenis vertoonde. Die haren, die gekwelde blik. Maar het was hem natuurlijk niet. God is wel goed maar niet gek en reïncarneren doe je maar in je eigen tijd.

Nee, op die foto stond Alba. Een (de naam zegt het al) spierwitte geit, die door haar medegeiten de Oosterhoutse kinderboerderij uitgepest wordt. Alsof er met het verscheiden van Winter ook geen plaats meer is voor lookalikes. Het MEK is op zoek naar een nieuw baasje voor Alba, een zoektocht die ik van harte ondersteun. Uit liefde voor de blues.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

www.Jan-deJong.nl  |