Het leven en de werken

jan-dejong.nl

THUIS  |  ESSAYS  |  500 WOORDEN  |  COLUMNS  |  RECENSIES LTM  | JAN DE JONG OP CUBRA.NL  |  FOTO'S 


Mooie Keetje uit Oosterhout,

'Het Noordbrabantsche meisje'

(Hildebrand: Camera Obscura)

afbeelding: CuBra


 

Gedoe-democratie  |

13 juli 2013

 

 

Ik heb Ronald Plasterk altijd als een betrekkelijk ongevaarlijke hemelbestormer beschouwd. Iemand die wil dat morgen elke gemeente 100.000 zielen telt. Of dat er overmorgen ineens drie provincies minder zijn. Dingen waar verstandige mensen minzaam om glimlachen en dan weer doorgaan met de belangrijke beslommeringen des levens. Maar ik heb me vergist. Plasterk komt de socialistische salon uit en gaat de boer op. Zijn nieuwste missie: de doe-democratie.

Alles waar burgers elkaar mee kunnen helpen, hoeft de overheid niet te regelen. En ook niet te betalen, want daar gaat het natuurlijk om. Deze krant gaf als voorbeeld dat ik voor mijn werk nog even de buurvrouw moet helpen met kousen aantrekken. Misschien een aantrekkelijk idee bij de buurvrouw van de betreffende journalist, maar over het algemeen niet iets waarvoor iemand met een gevoelige maag een halfuur eerder zijn bed uitkomt.

Volgens Plasterk gaat mijn doe-democratische dag er ongeveer zo uitzien: ik moet om zes uur mijn bed uit en nadat ik me gewassen, geschoren, aangekleed, ontbeten en de krant gelezen heb is het tien over zes. Dan mag ik de burgemeester bellen om te vragen of er klussen zijn waar de terugtredende overheid vandaag misschien niet aan toe komt. Die zijn er. De bejaarden in Huize St. Fransciscus moeten op gang geholpen worden. En of ik daarna op weg naar mijn werk de post nog even wil rondbrengen in het dorp. Die ligt al twee weken keurig gesorteerd klaar, maar bij gebrek aan doe-democraten is het van bezorgen nog niet gekomen.

Omdat onze kwakkelende overheid ook graag 15% minder raadsleden wil, ga ik mij tussen de middag voorbereiden op de vergadering van die avond. Ik bedenk sterke argumenten voor n tegen elk agendapunt, want zowel de coalitie als de oppositie zijn wegbezuinigd. Ik kijk erg uit naar het debat met mezelf, waar ik trouwens niet bij kan zijn, omdat ik avonddiensten draai bij de brandweer. Om twee uur s nachts val ik uitgeput in slaap. En droom lelijk van Plasterk en zijn gedoe-democratie.