Het leven en de werken

jan-dejong.nl

THUIS  |  ESSAYS  |  500 WOORDEN  |  COLUMNS  |  RECENSIES LTM  | JAN DE JONG OP CUBRA.NL  |  FOTO'S 


Mooie Keetje uit Oosterhout,

'Het Noordbrabantsche meisje'

(Hildebrand: Camera Obscura)

afbeelding: CuBra


 

Een grote stad  |

29 juni 2013

 

 

Van het EK in 1988 herinner ik me eigenlijk maar twee dingen: de goal van Van Basten en die zinkende woonboten in Amsterdam. Vooral dat laatste maakte indruk. Je zult daar maar idyllisch in zo’n gracht wonen en ineens vijfhonderd voetbalfans op je dak krijgen. Letterlijk. Het zette mijn Brabantse visie op het leven in de grote stad weer eens op scherp.

Nou werkte ik in die tijd in het Oude Noorden in Rotterdam, waardoor mijn provinciale gestel al wel wat klappen gewend was: trams, de metro, constante verkeersstromen, loeiende sirenes. De Bijenkorf! (Ik riep nog net geen ‘Vollek!’ als ik daar binnenkwam, maar het was evengoed een beleving.) Ook de zelfkant van het leven openbaarde zich met grote regelmaat. Bedelaars, zakkenrollers, straatroof en ander ongemak.

Op een middag zaten wij met een mannetje of tien ergens bovenin ons gebouw wat bij te kletsen (‘vergadering’ beweerde de agenda), toen onze allerhoogste directeur kwam binnenstappen. Hoogst ongebruikelijk.

‘O, hier zitten jullie,’ stelde hij opgewekt vast. Hetgeen wij volmondig beaamden.

‘Ja, we waren jullie al kwijt, want het hele gebouw is anderhalf uur geleden ontruimd vanwege een bommelding. Maar kennelijk zijn ze jullie vergeten.’

Wij keken elkaar aan. En voelden toch wel een ongemakkelijk gevoel opkomen. Een bommelding was tenslotte niet mis!

‘Maar het was loos alarm hoor,’ stelde de CEO ons gerust. ‘Want de bom had een halfuur geleden al af moeten gaan.’ Boze tongen beweerden achteraf dat er een lichte teleurstelling in zijn stem had doorgeklonken. Maar dat zou ik niet voor mijn rekening willen nemen.

Terug in Brabant deed ik met gepaste trots kond van mijn nieuwste grote-stadervaring. De bommelding werd bijgeschreven op mijn palmares.

We zijn intussen 25 jaar verder. Hebben New York, Londen, Madrid en Boston gehad. Maar nu staat Oosterhout dan toch eindelijk ook op de kaart. De hele binnenstad in rep en roer. En géén bom! Maar dat geeft niet, die hadden wij in 1988 ook niet. Het gaat om de reuring. Oosterhout is nu officieel een grote stad.