Het leven en de werken

jan-dejong.nl

THUIS  |  ESSAYS  |  500 WOORDEN  |  COLUMNS  |  RECENSIES LTM  | JAN DE JONG OP CUBRA.NL  |  FOTO'S 


Mooie Keetje uit Oosterhout,

'Het Noordbrabantsche meisje'

(Hildebrand: Camera Obscura)

afbeelding: CuBra


 

Helmi is een held!  |

23 maart 2013

 

 

Mijn generatie heeft nogal wat helden: John Lennon, George Best, Hans van Mierlo, Robert Kennedy, Jim Morrrison, Andy Warhol, Lou de Palingboer en nog een stuk of honderd anderen. Belangrijkste gemeenschappelijke eigenschap is dat ze dood zijn. Heldendom is nou eenmaal niet zonder risico. Genadeloos als wij zijn, zijn wij daarom voortdurend op zoek naar nieuwe helden. Jean-Michel Basquiat, Annelien Kappeyne van de Coppello, Jotie T’Hooft. Die dan natuurlijk ook weer stikken in onze dodelijke omhelzing. Maar omdat wij het allemaal zo goed bedoelen, jagen wij welgemoed verder. Amy Winehouse. Steve Jobs. De lijst is schier eindeloos.

Gelukkig dienen zich ook bijna wekelijks weer nieuwe helden aan. Er kleven kennelijk genoeg voordelen aan de heldenstatus.

Nu Helmi Huijbregts weer. Die als burgemeester van Oosterhout al zo’n indruk maakte! Maar nu bij ons thuis helemaal niet meer stuk kan. Hoe één ‘vreemde vrouw’ een huwelijk kan redden!

Ik leg het uit.

Ik ben zelf nogal een stadsmens. Het liefste zou ik in het centrum van Londen wonen. Charing Cross Road lijkt me wel wat, vanwege die boekwinkels. Als Londen om allerlei praktische redenen niet kan, wil ik genoegen nemen met Antwerpen of Amsterdam. Is dat ook te hoog gegrepen? Dan wordt het lastig. Oosterhout is vanzelfsprekend niet echt een optie. Geen station hè. Tilburg dan? Ze hebben er een paar goeie boekwinkels, een concertzaal, een vooraanstaand museum voor moderne kunst (De Pont) en, niet onbelangrijk, een hele rits gezellige cafés en uitstekende restaurants. De winkels zijn er op zondag open – weliswaar illegaal maar ze zijn open. En de bakker in de Heuvelstraat bakt de lekkerste worstenbroodjes die ik ken.

Wat mij nog tegenhoudt? Mijn lief. Zij is namelijk helemaal niet zo’n stadsmens. Geef haar maar een gemoedelijk en overzichtelijk dorp en een huis met een flinke tuin. Zodat ze haar groene vingers vies kan maken in de zwarte aarde. U begrijpt tot welk compromis dit verschil van inzicht heeft geleid: zij heeft haar zin en ik loop te mopperen. Zo eens in de zoveel tijd opper ik dat ik nu eindelijk eens aan de beurt ben. En dat we eens een paar jaar naar de stad moeten. Maar omdat zij veel praktischer is aangelegd dan ik, heeft zij altijd wel een paar handige bezwaren achter de hand waar ik niks tegen in kan brengen. Voelt u de spanning al een beetje stijgen? Wij wel. En juist toen wij allebei op Funda.nl twee totaal verschillende pagina’s dreigden aan te klikken, was daar… Helmi.

‘Gilze en Rijen moeten fuseren met Tilburg,’ zei ze. Het ei van Columbus! Wij kunnen lekker blijven wonen waar we wonen en ik neem straks gewoon de metro naar de binnenstad. Helmi is een held! En nog een levende ook.