Het leven en de werken

jan-dejong.nl

THUIS  |  ESSAYS  |  500 WOORDEN  |  COLUMNS  |  RECENSIES LTM  | JAN DE JONG OP CUBRA.NL  |  FOTO'S 


Mooie Keetje uit Oosterhout,

'Het Noordbrabantsche meisje'

(Hildebrand: Camera Obscura)

afbeelding: CuBra


 

Schoolstrijd 2.0  |

23 februari 2013

 

 

Als leraar huldig ik het principe “hoe minder zielen, hoe meer vreugd”. Een boeiend poëziecollege aan tien studenten komt beter tot zijn recht dan aan honderd. Maar ja, je hebt het niet altijd voor het kiezen. Bijvoorbeeld omdat de overheid vindt dat ik voor mijn koninklijke vergoeding toch wel minstens een studentje of dertig moet bedienen. Dat de overheid dat vindt komt vooral om dat ze in Den Haag geen verstand van geld hebben en al helemaal niet van poëzie. Ministers vinden nou eenmaal altijd alles te duur. Het liefst zouden ze op onderwijs bezuinigen door het af te schaffen. Ach, het is een visie.

Over één ding zijn notoire machtsdenkers het altijd wel eens: het is pas goed als het veel is, of groot. Een school met 356 kindertjes is daarom beter dan een school van 337. Denk ik. En als scholen minder dan honderd leerlingen hebben, dan deugen ze helemaal niet meer. Sluiten die hap!

Ik vind dat een heel verstandig uitgangspunt.

Basisschool De Windhoek in Drimmelen heeft 28 leerlingen. Die moet dus dicht. Net als De Sprankel in Dussen (30 leerlingen), of de Gerardus Majella in Hulten (57). Veel te weinig allemaal. Meteen opdoeken derhalve! En geen halve maatregelen.

Maar het CDA is het niet met mij eens. Nou gebeurt dat wel vaker, dus ik kijk er niet echt meer van op. En ook deze keer verraste het me niet. De gristen-democraten zijn intussen zelf piepklein en ondermaats geworden. Dus ze weten wat het is.

Dat was vroeger wel anders. De hele vorige eeuw hebben de gristelijke partijen het voor het zeggen gehad in Nederland. En dat hebben we geweten. Neem bijvoorbeeld de Schoolstrijd. Vroeger, toen het verstand nog regeerde, hadden wij alleen maar openbaar onderwijs. Als je ingevoerd wilde worden in de mystieke regels van het katholicisme, het taoïsme of de voetbalsport, dan deed je dat maar in je eigen tijd. En vooral van je eigen geld. Maar toen kwam de gristelijke voorzienigheid aan de macht en werden alle gelovige scholen ook van staatswege bekostigd. De Schoolstrijd was gewonnen!

Maar de tijden veranderen en het CDA laat het daar niet bij zitten. De schoolstrijdbijl is opgegraven en de partij heeft haar elite-eenheid naar het front gestuurd: de gemeenteraadsfractie van Gilze en Rijen! De argumenten zijn overtuigend: ‘Kinderen horen in hun eigen vertrouwde omgeving’(anders komen ze maar met rare ideeën in aanraking), ‘het sluiten van scholen zal tot vergrijzing leiden’ (mensen zonder scholing worden eerder oud) en ‘ouders kunnen niet langer het onderwijs kiezen dat ze voor hun kind willen’ (want één klein schooltje in het dorp, dat is pas keuzevrijheid). Nou weet ik toevallig dat de fractieleden van het CDA allemaal op zo’n pietepeuterig schooltje gezeten hebben. Kennelijk word je daar een heel groot denker van.