Het leven en de werken

jan-dejong.nl

THUIS  |  ESSAYS  |  500 WOORDEN  |  COLUMNS  |  RECENSIES LTM  | JAN DE JONG OP CUBRA.NL  |  FOTO'S 


Mooie Keetje uit Oosterhout,

'Het Noordbrabantsche meisje'

(Hildebrand: Camera Obscura)

afbeelding: Cubra


 

Als je zit, kun je niet vallen  |

13 oktober 2012

 

 

Iedere zaterdag en zondag melden duizenden Nederlanders zich bij de spoedeisende hulp met schaafwonden, hersenschuddingen, ontwrichte kaken, gebroken benen en verzwikte tenen. Oorzaak: sport. Al die door competitiedrift veroorzaakte ongemakken kosten de gezondheidszorg jaarlijks vele honderden miljoenen. En dan heb ik het nog niet eens over het sportieve verzuim op maandag. Want het geblesseerde volkje gaat ’s anderendaags heus niet meteen weer aan het werk. Dat blijft liever een paar dagen thuis op de bank liggen, zodat het tijdig hersteld is voor het komende sportweekend.

Zoiets zal een verstandiger mens niet zo gauw gebeuren. Ikzelf bijvoorbeeld, mijd al sinds jaar en dag ieder balcontact. En ook van rekstokken, hordes en startblokken houd ik mij verre. Zo wordt een mens vanzelf ongeschonden oud.

Niet dat ik iets tegen sport heb. Ik mag er graag over lezen. En soms, op een verloren herfstmiddag, wil ik aan de stamtafel nog weleens een mooie sportcarrière overwegen. Ik bestel dan meestal gauw biertje en dan gaat het weer over.

In Raamsdonk denken ze daar anders over. Daar sturen ze iedere 65-plusser een oproep om te komen sporten. Dat lijkt mij dus heel erg fout. Alleen zo’n dwingend opgestelde brief, kan bij de oudjes al ernstig hartfalen veroorzaken. Want stel je toch eens voor: je hebt net een leven lang van negen tot vijf de Nederlandse economie op de been helpen houden. Dan ben je inmiddels wel aan een rustige oude dag toe. Dingen doen die je leuk vindt.

Niks daarvan!

In plaats van achter de sansevieria naar passanten te mogen zwaaien, moet je plotsklaps op komen draven voor een ‘persoonlijk beweegprofiel’, gekoppeld aan een advies in de vorm van een heus ‘beweegcertificaat’. Een mens zou om minder een vlinderende hartklep krijgen.

Fysiotherapeut Hans van Dorst legt in de krant uit waarom dat bewegen die oudjes goed zal doen: ‘Het voorkomt vallen.’ Uit (ongetwijfeld gedegen) onderzoek blijkt dat een modale bejaarde ieder jaar wel een keer valt. Misschien moet Hans voor de aardigheid eens op een zondagavond op Studio Sport afstemmen. Hij zal ervan staan te kijken hoe vaak jonge sporters, in de bloei van hun leven, in twee keer drie kwartier vallen. Slechts één keer per jaar een mooie valpartij, daar teken je als voetballer, wielrenner of triatleet toch blindelings voor?

Maar goed, omdat ik nou eenmaal een sportieve inborst heb, wil ik Hans graag uitdagen. Hij gaat een maand lang iedere avond ‘lekker’ sporten in dat Raamsdonkse Ontmoetingscentrum van hem. En dan blijf ik in die tussentijd met een goed boek en een glas wijn in mijn luie stoel zitten. Kijken wie er het vaakst valt.