Het leven en de werken

jan-dejong.nl

THUIS  |  ESSAYS  |  500 WOORDEN  |  COLUMNS  |  RECENSIES LTM  | JAN DE JONG OP CUBRA.NL  |  FOTO'S 


Mooie Keetje uit Oosterhout,

'Het Noordbrabantsche meisje'

(Hildebrand: Camera Obscura)

afbeelding: Cubra


 

Senior moment (2)  |

28 juli 2012

 

 

Van de week liep ik wegens een teveel aan vrije tijd zomaar ineens door Tongeren. In Belgi. Maar dat is me een sympathiek stadje! Daar wonen aardige, voorkomende, inlevende en empathische mensen! Dat is een beschaafd volkje!

Kent u Tongeren? Even voorstellen: de stad heeft een station en op de kop af evenveel inwoners als Rijen. Geen wonder dat ik me er meteen thuis voelde. Ook op tal van andere vlakken liggen de overeenkomsten voor het oprapen. Zo is er een modern winkelcentrum (acht keer zo groot als dat van Rijen, maar la), vieren ze er ieder jaar carnaval en hebben ze een grote jaarmarkt.

Maar er zijn ook verschillen: Tongeren bezit vijf(!) musea, drie grote pleinen met terrassen, een joekel van een basiliek met belfort en verder nog zon twintig historische bouwwerken waaronder een groot begijnhof en restanten van een historische omwalling. In het winkelhart bevinden zich naast de grote ketens tal van hippe kledingwinkels, eerbiedwaardige boekhandels, delicatessenwinkels (bonbons!) en een keur aan uitstekende restaurants.

En toch, ik herhaal het met wrange jaloezie, wonen er maar net zoveel mensen als Rijen. Waar is het de afgelopen eeuwen toch misgegaan bij ons?

Omdat je de dingen niet moet overdrijven, hebben mijn lief en ik tijdens ons dagje Tongeren de activiteiten enigszins beperkt gehouden: een aardige stadswandeling, beetje shoppen, mosselen gegeten op de Grote Markt (de lekkerste ooit!), alsook twee musea bezocht. En het was in die musea dat ik pas echt voor Tongeren viel. Niet vanwege de tentoongestelde waar, maar om de dames van de kassa.

Twee kaartjes voor volwassenen, alstublieft.

Tja, dat is dan wel zes euro per persoon. Want u bent nog geen 55, h?

 Ik ben 58.

O, nou dan boft u, want dan is het maar vier euro!

Zeg nou zelf, hoe klinkt dat? Sympathiek toch? Natuurlijk, ik weet ook wel dat het een aangeleerd trucje is om achter mijn leeftijd te komen. Tegen een kwijlende rimpelappel van 99 zeggen ze precies hetzelfde. Maar toch. Na alle ellende die ik vorige week over u uitstortte (van directeuren die denken dat ik al met pensioen ben, tot schoolkinderen die zich hardop afvragen hoe ik die twee treden naar de voordeur nog op kom), was dit toch wel een flinke opsteker. Want u bent nog geen 55, h? Het klinkt nog als engelengezang na in mijn oren. Tongerse dames, ik houd van jullie!

En ik vermoed ernstig dat het deze warme karaktertrek is, waardoor Tongeren in 2012 zoveel meer te bieden heeft dan Rijen. Het is een vorm van beschaving die zich na eeuwen klaarblijkelijk uitbetaalt.

Maar het kan natuurlijk ook gewoon aan die armzalige zandgrond bij ons liggen.