Het leven en de werken

jan-dejong.nl

THUIS  |  ESSAYS  |  500 WOORDEN  |  COLUMNS  |  RECENSIES LTM  | JAN DE JONG OP CUBRA.NL  |  FOTO'S 


Mooie Keetje uit Oosterhout,

'Het Noordbrabantsche meisje'

(Hildebrand: Camera Obscura)

afbeelding: Cubra


 

Een glazig huis  |

17 december 2011

 

 

Met alle respect voor Oosterhout en de dorpjes, maar soms moet een mens er even uit. Daarom wil ik nog wel eens ontsnappen. Naar Tilburg bijvoorbeeld. Of naar Breda. Een doodenkele keer staan Eindhoven of Den Bosch op het program. Veel verder waag ik me niet. Over de Brabantse grenzen weet je het immers maar nooit. Er loopt daar een hoop vreemd volk rond.

Toch stond ik vorige week tot mijn schrik ineens midden in Leiden. Op de plaatselijke Beestenmarkt heerste er achter grote schermen een drukte van belang.

‘Daar wordt het Glazen Huis gebouwd,’ legde mijn gids en toeverlaat vriendelijk uit. En hoewel ik alleen maar ‘Huh?’ dácht, moet er toch ook iets van mijn verbazing van mijn gezicht af te lezen zijn geweest. Want de Leienaar die mij begeleidde begon meteen aan een omslachtige toelichting.
Dat dat Glazen Huis iets van 3FM was. En dat de dj’s aldaar een week lang niets te eten zouden krijgen. (Ik wist dat het slecht ging met de publieke omroep, maar zó slecht?) En dat zulks iedere jaar in de week voor Kerst gebeurde. En dat dat Glazen Huis vorig jaar in Eindhoven stond. En dat dit jaar een wereldberoemde Britse band het huis op slot zou komen draaien.

Ik schudde even onthutst mijn hoofd. Dat was wel erg veel informatie in één keer. En dat in een vreemde en dus angstaanjagende stad. Wanhopig zocht ik naar aanknopingspunten. Ergens in het exposé van de Leidse begeleider had ik het woord ‘Eindhoven’ opgevangen. Ha, dat kende ik! En ik herinnerde me ook het wat sneue vervolg op dat Eindhovense glazen huis. De Lichtstad wilde dat radiospeeltje niet afgeven. Als een peuter die nu ook eens een ander iets moet gunnen, bleef Eindhoven lekker dorps mokkend achter. En daarom hadden ze dit jaar een eigen glazen huisje bedacht. Midden op de plaatselijke dorpsmarkt. Maar dat huis en heel die organisatie eromheen hadden inmiddels ‘bakken vol met geld’ gekost, om de lokale organisator maar eens te citeren. Zoiets doe je zonder de landelijke publiciteit van 3FM blijkbaar niet ongestraft. Het goede doel zou er meer aan gehad hebben, als Eindhoven gewoon die organisatiekosten hadden overgemaakt. Zonder het gedoe.

Terug in Oosterhout sloeg mij de schrik om het hart. Wat ik op de Markt eerst nog voor een eigenaardig soort bouwkeet had aangezien, bleek er warempel ook eentje te zijn: een glazen huis. Ook hierin, zo werd mij verzekerd, zouden dj’s zich zonder eten terugtrekken. Waar ze in Oosterhout zulke lieden vandaan haalden vertelden ze er niet bij. Groot verschil met Leiden: onder de Sint Jan zijn ze donderdagavond na het eten begonnen en vanavond mogen ze er alweer uit. Echt honger zullen ze dan nog niet hebben, hooguit een gezonde trek.

En er komen ook artiesten. De naam van Damesband Zullie wordt gefluisterd. Goed, het is geen Snow Patrol, maar Oosterhout is ook geen Leiden. Want alle goede bedoelingen ten spijt, blijft het natuurlijk wel een glazig aftreksel van het origineel. Helemaal passend in de Oosterhoutse wapenspreuk ‘Alle bietjes helpen’.