Het leven en de werken

jan-dejong.nl

THUIS  |  ESSAYS  |  500 WOORDEN  |  COLUMNS  |  RECENSIES LTM  | JAN DE JONG OP CUBRA.NL  |  FOTO'S 


Mooie Keetje uit Oosterhout,

'Het Noordbrabantsche meisje'

(Hildebrand: Camera Obscura)

afbeelding: Cubra


 

Houd Drimmelen droog  |

3 december 2011

 

 

In Drimmelen zijn ze goed bezig. Zoals gewoonlijk, moet ik daar bewonderend aan toevoegen. De plaatselijke verordeningen houden het volk er knap in toom. Iedere dorpsbestuurder weet immers wat er gebeurt als je de teugels laat vieren. Onrust en vandalisme, dronkenschap en wildplassen, oproer en belletje trekken. Het zijn bekende taferelen in Rijen, Dongen, Oosterhout en Geertruidenberg. Maar niet in Drimmelen. Daar regelen ze hun zaakjes met een eenvoudige pennenstreek.

Ten behoeve van al die bestuurders van minder beschaafde gebieden, geef ik een kenmerkend voorbeeld.

Het heeft met drank te maken, want ja, zelfs in Drimmelen wordt er weleens een ondeugend glaasje teveel genuttigd. En dat was het door en door fatsoenlijke gemeentebestuur een doorn in het oog, dat spreekt vanzelf. De oplossing was eenvoudiger dan u denkt. In de enige gemeente van Nederland waar snelheidsduivels worden afgeschrikt door een verkeersbord met “50” erop, regelen ze hun zaakjes gewoon per decreet – zoals het hoort.

De omgeving van basisschool Den Duin in Made was zo’n plaats waar het ontkurken der wijnflessen somtijds luider klonk dan het kringgesprek op maandagmorgen. Kinderen moesten zich om vier uur naar buiten worstelen over muren van bierkratten, bergen blik en slordig opgestapelde laveloze drinkebroers. Dat kon zo niet langer. En dus kwam de gemeente met een verordening. Bij Den Duin mocht voortaan geen sterke drank meer genuttigd worden. Of het hielp, vraagt u? Reken maar. De inkt onder het nieuwe wetsvoorstel was nog niet droog of de buurt veranderde plotsklaps in een lief parkje met ouden van dagen die een zak met zuurtjes meedroegen en broodkruimels voor de eendjes. Slimme gemeente.

Het vervolg is evenwel wonderlijker. Omdat Drimmelaars zich van nature zo keurig aan de wet houden, was er op negen ‘alcoholverbodsgebieden’ (een ander Drimmels fenomeen: plak drie woorden aan elkaar en je hebt een nieuw woord) in het geheel geen sprake meer van overlast. U en ik denken dan: mooi, houden zo. Maar Drimmelse gemeenteambtenaren zitten anders in elkaar. Die redeneren: er is geen overlast, dus die wet kan wel weg. En u en ik snappen natuurlijk weer waar dat straks op uit draait. Inderdaad, nieuwe overlast.

Aardig detail: de lokale ambtenarij kent dan misschien het eigen volk niet zo goed, gebrek aan zelfkennis hebben ze zeker niet. Want op één plaats blijft het alcoholverbod onverbiddelijk van kracht. Inderdaad, rond het eigen gemeentehuis. En da’s een goed plan. Het voorkomt niet alleen bovenmatig drankgebruik onder overheidsdienaren. Maar het biedt de apparatsjiks ook nog eens een rustgevend uitzicht op een droog Drimmelen.

Tevreden kijken ze elkaar aan. En ze zeggen: ‘Zie je wel dat het werkt’.