Het leven en de werken

jan-dejong.nl

THUIS  |  ESSAYS  |  500 WOORDEN  |  COLUMNS  |  RECENSIES LTM  | JAN DE JONG OP CUBRA.NL  |  FOTO'S 


Mooie Keetje uit Oosterhout,

'Het Noordbrabantsche meisje'

(Hildebrand: Camera Obscura)

afbeelding: Cubra


 

De Orde der Vastvleugeligen  |

15 oktober 2011

 

 

Ik heb een mobiele telefoon van €29,95 bij de Kijkshop. Ik kan er mee bellen en sms’en en verder niks. Evenveel als met een BlackBerry dus. Waar zo’n verstoord netwerk al niet goed voor is. Net als al die trotse BlackBerry-bezitters kan ik niet internetten, niet e-mailen en niet chatten. En al helemaal niet pingen. Het grote verschil tussen mij en de rest van de wereld is dat ik al die dingen ook niet mis. Want zonder vooruitgang is er immers ook geen teruggang.

Wat mij wel bijzonder stoorde aan alle berichtgeving was dat ‘pingen’. Geen enkele krant vond het  kennelijk nodig om uit te leggen, maar ik had werkelijk geen idee wat het was. En je kunt er tegenwoordig ook niet meer gewoon naar vragen. Als ik mijn kinderen vertel dat ik mijn telefoon gebruik om te bellen en de computer om te mailen en te surfen, vind ik mijzelf altijd erg bij de tijd. Maar ze kijken mij dan aan zoals een geavanceerde drukker naar iemand kijkt die zegt dat er toch niets boven handgeschreven boeken gaat. Meewarig. Ik kijk daarom tegenwoordig wel uit voordat ik iets vraag. Voor je het weet ben je het lachertje van de avond.

Afgelopen donderdag had ik het ook weer. Het was maar een piepklein berichtje in de krant. Iets met de reparatie van helikopters of zo. Wethouder Rolph Dols vond dat het onderhoud van de heli’s in Gilze-Rijen moest blijven, maar dat de vastvleugeligen wat hem betrof best naar Woensdrecht mochten. Ik snap waarom de wethouder het over ‘heli’s’ heeft. Hij wil daarmee aangeven dat hij een BlackBerry heeft. Want ‘heli’s’ is een typisch ping-woord. Pingen, heb ik opgezocht, is een vorm van Hi-speed Messaging. Waardoor sms alweer ouderwets is.’ Nou dacht ik zelf dat sms’en juist best wel snel ging, dus ik snap niet helemaal waar het over gaat, maar dat Hi-speed, ja, dat past volgens mij wel bij wethouder Dols.

Des te verrassender was daarom dat andere woord. Vastvleugeligen. Daar vul je in één klap je hele ping mee. Veel te lang. En, aardige bijkomstigheid, het woord bestaat helemaal niet. Mijn Van Dale laat het in ieder geval afweten. Waarmee het dus van alles kan betekenen. Omdat ik vermoed dat de wethouder de C van CDA hoog in het vaandel voert, dacht ik eerst aan engelen. De Hemelse Heerscharen, Orde der Vastvleugeligen. En waarom niet? De kerstverlichting ligt tenslotte ook al in de winkel.

Pas later, toen er weer eens een ‘heli’ boven het dorp cirkelde, bekroop mij een andere angst. Misschien was de wethouder wel op de hoogte van een groot defensiegeheim, een serieus technisch mankement. Want als de vastvleugeligen naar Woensdrecht gaan, wat blijft er dan in Gilze-Rijen? De loswiekigen toch? Dat was even slikken.

En intussen schudde recht boven mijn hoofd een hefschroefvliegtuig zijn wieken nog eens even lekker los.