Het leven en de werken

jan-dejong.nl

THUIS  |  ESSAYS  |  500 WOORDEN  |  COLUMNS  |  RECENSIES LTM  | JAN DE JONG OP CUBRA.NL  |  FOTO'S 


Mooie Keetje uit Oosterhout,

'Het Noordbrabantsche meisje'

(Hildebrand: Camera Obscura)

afbeelding: Cubra


 

Opstand der belegen horden  |

27 augustus 2011

 

Als ik moet verhuizen, ga ik desnoods voor de deur liggen. Dat zei een bejaarde dame uit Oosterhout van de week. En mijn hart maakte een piepklein vreugdesprongetje.

Ik ben altijd een groot liefhebber van het bejaardenprotest geweest. Dat stamt denk ik nog uit de tijd dat ik Wim Sonneveld hoorde roepen: ‘De wortels staan overend en de mannen ook!’ Een bejaardenverzorgster belde dat door naar de keuken, toen in de eetzaal de oudjes bezwaar aantekenden tegen het verstrekte voedsel.

Sonneveld, nog leuk in de jaren zestig, werd een decennium later al genadeloos overvleugeld door de jonge honden Bram en Freek van Neerlands Hoop. Toen Nederland weer eens een keer moest bezuinigen, opperde Freek de Jonge het idee om de AOW dan maar te halveren. ‘Want ach, laat die bejaarden één of twee keer protesteren, dan heb je het wel gehad.’ Dat was weliswaar grappig, maar ook vreselijk onwaar. Freek, zelf inmiddels zwaar 65-plus, bewijst met enige regelmaat zijn eigen ongelijk.

En het bejaardenprotest wordt met de jaren alleen maar kleurrijker. Geïnspireerd door klassiekers als One flew over the cuckoo’s nest mobiliseren de Jack Nicholsons van de lage landen onvervaard de onvrede onder de belegen horden. Want er wordt wat afgemopperd in onze geriatrische reservaten. En niet alleen over de gekookte wortels. De kamers zijn te klein en te bedompt (net als de helft van het personeel trouwens), of te groot en te koud (net als de andere helft), de parkiet maakt geen geluid meer en de televisie staat te zacht. Allemaal problemen.

Aanpakken die handel, denk ik dan, maar dat is helemáál uit den boze. Want kamers vergroten, verkleinen, verschonen of herinrichten betekent overlast. En als er iets is waarmee je de oudjes op de kast kunt krijgen, dan is het dreigen met overlast. En dat let allemaal heel nauw in zo’n tehuis. Als de zuster maar twee keer per dag langskomt, heet dat al gauw verwaarlozing. Maak er bij wijze van verrassing drie keer van en het is overlast. En dan moeten de babyboomers nog komen. Dat wordt nog wat als onze tehuizen straks vol zitten met ervaren Maagdenhuisbezetters!

Ook in Oosterhout zijn de rapen gaar. In verzorgingshuis Buurstede 17 waart een gerucht door de gangen. Er zouden daar plannen zijn om 34 dementerende oudjes van de bovenste verdieping naar de begane grond te verhuizen. En dat kan die dementen naar verluidt geen bal schelen. Als je ze vandaag vertelt dat ze al gelijkvloers wonen, vinden ze het ook best.

Nee, het rumoer komt van de provo’s die nu op de begane grond wonen. Ik weet niet of daar al veel Maagdenhuisbezetters tussen zitten, maar het protest is er niet minder om. Met als belangrijkste argument het zicht op de vogeltjes, eekhoorntjes en konijntjes in het bos. (Dat van die konijntjes snap ik, maar vogeltjes en eekhoorntjes zitten vaak ook heel hoog in de bomen, hoor mevrouw. Die kun je van bovenaf uitstekend zien.)

En één mevrouw liet dus weten dat ze voor de deur zou gaan liggen. Desnoods moesten ze haar maar wegslepen. Leek haar heerlijk, het was haar sinds mei 1968 niet meer overkomen.